Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Vandaag, 26-01-2019 staat de Rode Typemachine bij Marijke Raaijmakers, oud bewoonster uit Lindenholt. Het is leuk om Marijke en haar vriend Geert weer te ontmoeten. Marijke heeft twee dochters en samen hebben zij vier kinderen en zeven kleinkinderen.Marijke is geboren en getogen aan de bosrand. Ongeveer zes jaar geleden verhuisde zij met Geert naar een wat rustigere bosrijke omgeving, Berg en Dal. Marijke heeft ongeveer 40 jaar in Lindenholt gewoond in vier verschillende huizen. In de Kluijskamp, haar eerste woning in Lindenholt was zij initiatiefneemster in het wijkcomité. Zij richtte samen met bewoners een werkgroep gezondheidszorg op die lezingen organiseerde in de wijk. Zij werkte samen met o.a. Toos van Heemskerk en Ed Nijsten. Verder is zij lid geweest van de ‘pas moeder groep voor moeders die net waren bevallen. Deze groep ontmoeten elkaar nog regelmatig; Willeke, Marian en een andere Marijke… en enkele andere moeders.In het tweede huis in de Wedesteinbroek vormde zij met wijkbewoners het bewonerscomité en samen met Mieke en Maria een groepje genaamd ‘de Pit. Via een enquête hadden zij allerlei cursussen opgezet; computer-, naaicursus, yoga en ook yoga voor kinderen. Het is teveel om allemaal te noemen.In de Zellersacker is zij heel nauw betrokken geweest met het oprichten van ‘de speelgoeduitleen, ‘de Grabbelton. In de Hillekensacker bij speelzaal, ‘Robbedoes. Op de Montessorischool heeft zij beide speelzalen gedraaid en in 1993 een gouden troon gebouwd voor de eindejaarsmusical genaamd, ‘Het Goede overwint. Voor het saamhorigheidsgevoel ontstond er een idee om in een stuk van de 14 de straat in elke tuin in de Wedesteinbroek eenzelfde soort boom, de kerspruim te planten. Deze staan er nu nog steeds. Ook ‘ons pleintje, zoals Marijke zegt werd van groen voorzien samen met de aanwonende bewoners van het plein. Ook de inrichting van de speeltuin werd samen gerealiseerd en de groenvoorziening van het Wedesteinbroekpark. Marijke vertelt enthousiast over haar belevenissen in Lindenholt.Bij de Inloop volgde zij zelf o.a. een cursussen intuïtieve ontwikkeling en yoga. Tijdens de yoga ontmoeten Marijke en ik elkaar en na afloop van het yogajaar werden wij vriendinnen. Wat erg grappig is, wij zijn op dezelfde dag geboren.In de Hillekensacker heeft zij op nog twee verschillende plaatsen gewoond. Hier ontstonden de ideeën van kookgroepjes en ’n spelletjesclub. Zij ging ook met heel andere dingen bezig. Zij trad naar buiten met Mareske Spirituele Kunst en was bezig met het schrijven van poëzie & het maken van camaresques. Spiritualiteit verbonden aan kunst loopt als een rode draad door haar leven.Zij verzorgde spirituele cursussen aan huis o.a.; bloesem remedie,spiritualiteit, engelencursus, lachmeditatie en runen ( een Oud Germaanse taal met tekens van het runenalfabet).Marijke bracht de lachmeditatie naar de Brack waar zij goede herinneringen aan heeft. Op haar website www.mareske.nl is nog een krantenartikel te vinden waarmee zij de voorpagina van de Brug haalde. Zij ontwierp zelf ‘het Zonnespel waar enorm veel belangstelling voor was. Tijdens dit spel kom je op een speelse manier in contact met je eigen innerlijke kracht. Dit werd zowel thuis als ook op beurzen gespeeld. Zij gaf verschillende workshops met het Zonnespel dat iedere keer weer anders was, andere spelvormen met hetzelfde materiaal.Marijke bezocht met haar zelfgemaakte schilderijen, kaarten en zelfgeschreven gedichtbundels de kunstmarkten in de Brack, Koningsdag en de Dag van Lindenholt. Zij schreef o.a. ‘Zoektocht naar het Licht, ‘Bewogen en bewogen worden en ‘Leven vanuit het hart. Het bijzondere aan haar gedichtenbundels is dat zij zijn geïllustreerd door de schrijfster met bijbehorende kleurrijke en inspirerende pastelkrijttekeningen.Vanuit self-healing is Marijke op bewust autodidactische wijze begonnen met esoterische kunst en poëzie. Zij heeft ooit de spirituele ervaring gehad dat zij boven de aarde zweefde en zij de prachtigste kleuren zag. Vanaf dat moment wilde Marijke alleen die kleuren naar buiten brengen. Kleuren en kleurcombinaties hebben een diepere betekenis voor ons gevoelsleven, zij hebben een helende werking. In haar werken onderscheidt zij twee stijlen; vloeiende pastelkrijt kleuren vanuit de innerlijke bron naar buiten. Haar ‘keerpunt was een bijna magisch moment toen zij op de graancirkels stond in Wychen. Vanaf dat moment voelde Marijke dat zij de graancirkel energieën naar buiten moest brengen. Dit is terug te zien in haar caleidoscopische tekeningen volgensde alles-is-één gedachte! Marijke wil via haar werken de wereld mooier kleuren, mensen inspireren en mensen samen brengen.Als oud-bewoner van Lindenholt komt Marijke nog graag in Lindenholt. Zij heeft vele goede herinneringen aan huisarts Kees Lindeman en aan alle ontmoetingen in Lindenholt, bijvoorbeeld aan de Brack waar het altijd zo gezellig was en waar zij gelukkig nog regelmatig komt. Zoals bij de Mindfulness-groep onder leiding van Hannah Dits en andere leden als Hannie, Marjo enz. Zij heeft veel gewandeld langs de vele watertjes in Lindenholt. Zij mist de leuke winkeltjes, de jaarlijkse Dag van Lindenholt, de Koningsmarkt en vooral de vele vele mensen.In Berg en Dal heeft zij een pittoresk schilderachtige plek gevonden waar zij haar eigen Berg en Dalse tuin heeft ontworpen. De omgeving is bosrijk, zij heeft hier haar rust gevonden om haar creativiteit verder te ontwikkelen. In een wip is zij is zij in het centrum van Nijmegen of bezoekt Duitsland net over de grens. Op de donderdag in de vier daagse week komen de mensen vlak langs haar huis gelopen. Dit is voor alle mensen daar een unieke ervaring als zo’n rustig dorpje overspoelt wordt door een enorme meute wandelende mensen onder leiding van doedelzakkenspelers. Zo actief als zij was in Lindenholt gaat zij er in Berg en Dal gewoon mee verder met o.a. meegedaan aan de Kunstroute, de open tuindagen, buurt-soepie en zij verzorgt de boekenweggeefkast in het dorpshuis Kerstendal. Zij heeft een boom gered die nu meer in de belangstelling staat dan ooit te voren! Op Hamersveld is er meer groenvoorziening gekomen en Marijke heeft een kunstbankje gesponsord aan de Oude Kleefsebaan.Vanwege persoonlijke omstandigheden lag alles even stil maar zij is nu bezig om de draad weer stap voor stap op te pakken. In haar huis heeft zij ruimte gecreëerd voor haar werken en alles wat zij heeft gemaakt staat daar uitgestald. Er komen in de toekomst zeker weer exposities.Momenteel is zij vooral bezig met het schrijven van nieuwe boek(en). Zij bruist weer van creativiteit en haar gedichten blijven stromen. In combinatie met haar schilderijen, schrijft zij nu verhalende poëzie meditatief en helend, soms met humor over de diepgang van het leven, soms als een sprookje.Als afsluiting van dit interview een van Marijke’s nieuwe gedichten als dank,speciaal voor de mensen uit Lindenholt en Nijmegen.Iedereen isop onze moeder aardevan dezelfdegelijke waarde.We moeten er allemaaliets van zien te maken,dus laten we er maarmet z’n allen tesaam !… iets van zien te maken.Want samen, ja samenmaken we ’t verschilen dat is wat in ieder van ons’t Goddelijke het allerliefste wil!Marijke doet de hartelijke groeten aan de bewoners van Lindenholt en hoopt u te ontmoeten op haar webshop ‘Mareske’, in de stad, in Lindenholt of in Berg en Dal. Je mag ook bellen voor het maken van een afspraak, 024 378 1005.Tekst: Gemma SandersFoto's: Gemma Sanders
Vandaag 27-01-2019 staat de rode typemachine in het Wijkatelier voor een interview met Hannah Dits, bewoonster in de wijk Leuvensbroek.Achtergrond geschiedenisHannah is geboren in 1950 te Rotterdam in een tuindorp Heyplaat, een tuindorp geklemd tussen de Rotterdamse havens. Een grote scheepswerf had voor de medewerkers van het bedrijf een dorp laten bouwen. Toen Hannah vier jaar oud was is het gezin verhuisd naar het centrum van Rotterdam.Hannah was bijna 19 jaar toen zij trouwde met haar man Cor. Hij was haar middelbare schoolmaatje. Op 22 jarige leeftijd werd zij moeder van een dochter en is nu de trotse oma van twee grote kleinzoons.Werkzame levenHaar werkzame leven is zij begonnen in de functie van laborant assistente vanwege haar voorkeur voor de Beta vakken; natuurkunde, wiskunde, scheikunde, algebra en meetkunde.In 1972 is zij overgestapt naar de Sociale academie, richting maatschappelijk werk. Zij werd staflid bij de telefonische hulpdienst suïcidepreventie om vrijwilligers te ondersteunen bij hun werk.Daarna in de functie van coördinator in de kinder-en jeugdpsychiatrie in Rotterdam. Zij ontwikkelde zich steeds meer richting management. Hannah was actief in de vrouwenbeweging bij de oprichting van een vrouwencafé, vrouwenhuis, vrouwengezondheidscentrum. In het wijkcentrum kwamen vrouwen bij elkaar in het vrouwencafé om lezingen bij te wonen die voor hen van belang waren o.a. over gezondheid en ‘de VOS cursus’, Vrouwen Oriënteren zich op de Samenleving. Dit was een ontwikkeling in de maatschappij gericht op de emancipatie van vrouwen. In het vrouwenhuis werden er cursussen voor vrouwen georganiseerd om zo vrouwen bewust te maken van hun eigen kracht, leren om op eigen benen te staan, moeders met kinderen in combinatie met werk. In die tijd was er geen sprake van parttime werk voor vrouwen en de crèches waren zeer zeldzaam.Succes geboekt als activisteHannah heeft een activistische achtergrond en deed mee aan demonstraties op de Coolsingel. Vrouwen wilden de pil in het ziekenfondspakket en zij streed voor de abortuswetgeving, tegen het kabinet van Dries van Acht. Zij behaalden succes!Nieuwe uitdagingIn 1985 kreeg Cor ander werk en verhuisden zij naar Grave in Brabant. Dit was voor Hannah weer een nieuwe uitdaging! In ‘88-89 werkte Hannah in de functie van directeur in de Jeugdhulpverlening in Den Bosch. Zij ambieerde altijd al een functie als leidinggevende. Haar hele carrière heeft zij werk en studie naast elkaar gedaan, tot 4 / 5 jaar terug.Voor de vrouwen die in aanraking kwamen met emancipatie realiseerde zij kinderopvang in Grave, kleinschalige projecten gekoppeld aan de brede scholen in de wijken.Voor 0 tot 6 jarigen richtte Hannah een Medisch Kleuterdagverblijf in Den Bosch op. Dit is later gefuseerd met het Medisch Kinderhuis in Reek. Voor kinderen in de leeftijd van 6 tot 12 jaar organiseerde zij vanuit het Boddard Centrum in Den Bosch dagbehandeling en ambulante hulp voor kinderen en ouders.Medisch traject Alles stond op rit en toen werd Hannah gediagnosticeerd met schildklierkanker. Zij is hier niet goed uitgekomen, elk jaar ging haar energie naar beneden en in het jaar 2000 belandde zij geheel tegen haar wil in een rolstoel. Haar hele systeem was tot stilstand gekomen. Zij had en gesprek met de revalidatie arts en ergotherapeut over haar rolstoel maar die wilde zij niet! Dit liet zij duidelijk horen aan de arts die zelf achter haar bureau uitreed en naast haar reed in haar rolstoel. Zij besloten deze toch aan te vragen en die thuis in de hal te laten staan en gebruiken indien het niet meer anders kon en ze er aan toe was. Met Cor ging zij naar een hotel in Amersfoort om de rolstoel uit te proberen. In het Armando museum sprak men tot Cor en negeerde Hannah in de rolstoel compleet. Dit was een zeer moeilijke situatie voor Hannah.Ouderbegeleiding in de kinderpsychiatrie – zeer vooruitstrevendHannah gaat in haar verhaal weer naar de kinderen. Na schooltijd kwamen de kinderen naar het centrum en kon men starten met een behandelplan opgesteld in leesbare taal ook voor de ouders. Met de dagbehandeling kon je opname voorkomen. Na het eten gingen de kinderen dan weer naar huis, zowel thuis als ook in het centrum werd er altijd samengewerkt met de ouders. Tijdens de stafvergadering kwamen de ouders naar het Multi disciplinair overleg om over het behandelplan mee te praten. Ouderbegeleiding in de kinderpsychiatrie was praten op het niveau van de ouders. Zij voelden zich erkent en gehoord. In die tijd zeer vooruitstrevend. Hannah had er vooral veel plezier in om als pionier aan de slag te gaan met een bepaalde attitude om met iets nieuws te starten vanuit het niets. Zij kocht een typemachine en wat simpele kantoorartikelen, nam mensen aan met of zonder ervaring en creëerde zo wat nodig was. Tijdens reünies komt zij haar oud collega’s nog regelmatig tegen.Hannah functioneert puur op wilskracht!De schildklier die werkt als energiebron bouwt bij haar bij inspanning geen nieuwe energie op. Zij volgde verschillende revalidatieprogramma’s o.a. in de Sint Maartenskliniek. Gelijktijdig werd zij getest door neuropsycholoog want haar cognitieve functies mochten niet achteruitgaan. Bij fysieke inspanning mag zij vooral niet uitgeput raken! Hannah functioneert dan puur op wilskracht! Zij had de kanker overwonnen dus ging zij positief weer verder. Op advies van de neuropsycholoog moest Hannah meer rust nemen, zij begon steeds meer dingen te vergeten en kon zo onmogelijk door met werken. Als hoogbegaafd iemand wil je wel je hoofd gebruiken en niet alleen maar voor kruiswoordpuzzels. Hannah bezit over een sterke innerlijke kracht om vooral door te gaan. Volgens haar psycholoog heeft zij verrassend weinig psychische schade opgelopen van het chronisch ziek zijn.Studie religiewetenschappenIn 2001 startte zij met een studie, religie wetenschappen aan de Radboud en behaalde haar Master Interreligieuze Spiritualiteiten. Dit was een parttime opleiding in de avonduren. Haar dag begon pas om 16.00 uur. Zij kreeg een buddy toegewezen om haar te helpen uit de auto, boeken en haar tas te dragen en voor de colleges had zij een opnameapparaat omdat het volgen van vier colleges op een avond teveel was. De laatste drie jaar van haar studie werkte zij aan een scriptie en ontwikkelde vragenlijsten hoe men dacht over spiritualiteit. In 2010 studeerde zij af.Zij volgde ook de colleges van de Bachelor geestelijk verzorger, geen diploma omdat zij geen stage kon lopen in ziekenhuizen, gevangenissen, bij het leger of in verpleeghuizen. Vanuit haar achtergrond maatschappelijk werker was Hannah geïnteresseerd in het vak van humanistische geestelijk verzorger.Hannah koos uiteindelijk voor een spirituele pad wat bedoeld is voor alle mensen, religieus of seculier. De menselijke geest, het brein heeft ook een spirituele kant. Al onze functies zijn gericht op ons voortbestaan, om te kunnen samenleven met groepen. Onze spirituele kant kan ons daar bij helpen. Om antwoorden te zoeken op de vele levensvragen is spiritueel ontwikkelen ook een manier om in het leven te staan, los van godsdiensten en religies.Religies lokken de grote levensvragen uit, bijvoorbeeld; waarom zijn wij hier op aarde, bestaat er ook rechtvaardigheid? Ze kunnen ook antwoorden geven, echter de filosofie stelt deze vragen ook.MantelzorgerIn 2011 overleed haar vader in Rotterdam aan hartfalen en moest zij voor haar moeder, Alzheimerpatiënt zorgen en haalde haar moeder naar Nijmegen. Er was geen dagopvang, geen enkele vorm van beschermt wonen. Er was echt niks in Lindenholt… Uiteindelijk werd er een plekje gevonden in Dukenburg bij de Orangerie, eerst bij de Distel waar haar moeder naar de dagopvang ging en later kon wonen. Totdat zij en brief kreeg dat de Orangerie ging sluiten. Zij besloot lid te worden bij de PvdA en kreeg een gesprek met Hannie Kunst, de wethouder. Er was inderdaad nog geen alternatief voorhanden voor deze kwetsbare bewoners, noch in Lindenholt noch in Dukenburg. De gemeente kon niks doen, hooguit druk uitoefenen op de woningcorporatie. Hannah was niet onder de indruk van de voornemens voor nieuwbouw van de bestuurder van de ZZG. Daaruit bleek dat er nauwelijks contact was met de doelgroep of met hun vertegenwoordigers. Ook in de Cliëntenraad en de Gebiedscliëntenraad van de ZZG werd er niet of nauwelijks geluisterd en het kwam tot een botsing.Burgerinitiatief Wijkatelier en de BolDit was het startpunt dat Hannah zich aansloot bij de werkgroep Zorg vanuit de PvdA. Zij volgde op de voet wat er gebeurde en wat mensen nodig hebben in de sector Zorg & Welzijn. Deze input in de Ouderenzorg was een nieuwe uitdaging. Als mantelzorger was Hannah ervaringsdeskundige geworden. Zij neemt het initiatief om in Lindenholt de medezeggenschap op gang te helpen met Jan ten Dam en Hans Lieskamp. Nijmegen heeft nu een wijkplatform dat is ondergebracht in Stichting Bol (Bewonersoverleg Lindenholt). Bewoners organiseren zelf thema avonden. Hierbij wordt de gemeente eventueel uitgenodigd.Het Wijkatelier is ook en kindje van Hannah geworden. Zij ondersteunt en adviseert als bestuurslid het burgerinitiatief in het Wijkatelier. Het bestuur maakt het voor bewoners mogelijk om activiteiten in het Wijkatelier te organiseren. Zij praat over ‘een omgekeerde pyramide-organisatie waar het bestuur samen met de zorg- en welzijnsorganisaties onderaan staan in de besluitvorming en de actieve bewoners bovenaan, dat wil zeggen dat de bewoners de regie hebben.Dorps karakterLindenholt is volgens Hannah eigenlijk een dorp, een gemeenschap met een eigen identiteit. Met als ‘stip aan de horizon een plek waar mensen voor elkaar kunnen blijven zorgen. Die stip is ‘een kloppend hart’ in ons dorp met voldoende voorzieningen waar mensen met beperkingen kunnen blijven wonen in hun eigen huis of in zorgwoningen met voorzieningen op rollator afstand om elkaar te ontmoeten.Intussen zijn er plannen om aan de Sint Agnetenweg een zorgvoorziening te bouwen voor beschermd en beschut wonen voor dementerenden. Hannah zit namens de BOL in de werkgroep Levensloopbestendig Lindenholt om in de planontwikkeling ook de wensen van de bewoners kenbaar te maken. Zo wil de buurt graag een buurtkamer in dit zorgcomplex, open voor de buurt met een verbinding tussen ouderen en jongeren.Verder zit Hannah bij het overleg Vernieuwing winkelplein Leuvensbroek, ze regelt oefenavonden voor Mindfulness in de Brack en Meditatie in het Wijkatelier.Als gepensioneerde hulpverlener doet zij dit alles graag voor haar medebewoners maar ook als zingeving in haar leven dus ook voor zichzelf.Boodschap aan de gemeenteHannah heeft nog en boodschap aan de gemeente. “Lindenholt is een dorp aan het kanaal met een eigen identiteit en een eigen ziel en we willen in de toekomst voldoende voorzieningen om voor elkaar blijven zorgen”.Tekst: Gemma Sanders en Veronique FrankenFoto: Gemma Sanders
Pagina's (1): 1